Αλλά κάποιοι φροντίζουν να το καταργούν … στη συνείδηση των αγροτών.
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε ένα ακόμη επεισόδιο παραπληροφόρησης στον αγροτικό χώρο. Μεγάλοι τίτλοι, δραματικοί τόνοι και «βόμβες» που τελικά αποδεικνύονται… άσφαιρες. Αυτή τη φορά στο στόχαστρο βρέθηκε το εργόσημο.
Δημοσιεύματα έσπευσαν να ανακοινώσουν την «κατάργησή» του και τη μεταφορά των εργατών γης στο ΙΚΑ, δημιουργώντας αναστάτωση σε έναν ήδη πιεσμένο παραγωγικό τομέα. Αγρότες, εργοδότες και εργαζόμενοι βρέθηκαν ξανά αντιμέτωποι με τον φόβο, την αβεβαιότητα και –το χειρότερο– την έλλειψη ξεκάθαρης πληροφόρησης.
Ας είμαστε σαφείς: Δεν υπάρχει καμία απόφαση για κατάργηση του εργοσήμου. Κι όμως, μια ασαφής εγκύκλιος του ΕΦΚΑ η 42/2021 και μια βιαστική, ή ανεύθυνη, ερμηνεία της από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, ήταν αρκετές για να πυροδοτήσουν πανικό.
Η περιβόητη εγκύκλιος 42/2021 του ΕΦΚΑ δεν εκδόθηκε για να αλλάξει το καθεστώς πληρωμής των εργατών γης, όπως κάποιοι καλοθελητές θα ήθελαν. Εκδόθηκε για να ρυθμίσει τον τρόπο εκκαθάρισης των ασφαλιστικών εισφορών. Τόσο απλά. Σε άλλο ρεπορτάζ θα αναφερθούμε διεξοδικά σε αυτή την εγκύκλιο.
Η ασάφεια κοστίζει!
Όμως, όταν το κράτος γράφει με ασάφεια, η αγορά πληρώνει με ακρίβεια. Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα θολό θεσμικό πλαίσιο αφήνει χώρο για αυθαίρετες ερμηνείες. Δεν είναι η πρώτη φορά που ελεγκτικοί μηχανισμοί επιβάλλουν πρόστιμα με βάση «αναγνώσεις» και όχι σαφείς οδηγίες. Και σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που ο αγρότης καλείται να πληρώσει το τίμημα αυτής της διοικητικής προχειρότητας.
- Πώς είναι δυνατόν μια εγκύκλιος να διαβάζεται διαφορετικά από κάθε ελεγκτή;
- Πώς γίνεται επιχειρήσεις να τιμωρούνται επειδή εφάρμοσαν μια λογική ερμηνεία;
- Και τελικά, ποιος προστατεύει τον παραγωγό από την ίδια την ασάφεια του κράτους;
Η πραγματικότητα είναι σκληρή!
Η ασάφεια δεν είναι απλώς πρόβλημα. Είναι κόστος. Και μάλιστα βαρύ.
Όσο η πολιτεία αφήνει «γκρίζες ζώνες», τόσο θα πολλαπλασιάζονται τα πρόστιμα, οι παρερμηνείες και η ανασφάλεια. Και όσο η ενημέρωση γίνεται με κραυγές αντί για τεκμηρίωση, τόσο θα ενισχύεται ο πανικός.
Η λύση είναι μία και είναι αυτονόητη:
Καθαροί κανόνες. Σαφείς οδηγίες. Άμεσες διευκρινίσεις.
Χρειάζεται τώρα –όχι αύριο– μια νέα, ξεκάθαρη εγκύκλιος που θα λέει χωρίς αστερίσκους: ποιος πληρώνεται με εργόσημο, ποιος ασφαλίζεται και με ποιον τρόπο.
Παράλληλα, εκκρεμότητες όπως ο πίνακας προσωπικού για τους αγρότες δεν μπορούν να παραμένουν σε «νομική ομίχλη». Η παραγωγή δεν λειτουργεί με υπονοούμενα.
Ο αγροτικός κόσμος δεν ζητά προνόμια. Ζητά το αυτονόητο: να ξέρει τι ισχύει.
Μέχρι τότε, κάθε «βόμβα» που δημοσιεύεται δεν είναι απλώς μια υπερβολή.
Είναι ένας ακόμη κρίκος σε μια αλυσίδα ανασφάλειας που κρατά πίσω τον παραγωγικό τομέα.
Και αυτό, τελικά, είναι το πραγματικό πρόβλημα.
