Η κλιματική αλλαγή μεταβάλλει σταδιακά τις συνθήκες παραγωγής αχλαδιών στην Ευρώπη, με τις υψηλότερες θερμοκρασίες και τους θερμότερους χειμώνες να δημιουργούν μεγαλύτερες πιέσεις στις καλλιέργειες της νότιας Ευρώπης.
Οι αχλαδιές χρειάζονται συγκεκριμένο αριθμό ωρών ψύχους κατά τη διάρκεια του χειμερινού λήθαργου, ώστε να ακολουθήσει ομαλά η ανάπτυξη και η ανθοφορία τους την άνοιξη. Η ανεπαρκής έκθεση σε χαμηλές θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσει ανομοιόμορφη έκπτυξη των οφθαλμών και ανθοφορία, επηρεάζοντας τελικά τόσο τις αποδόσεις όσο και την ομοιομορφία των καρπών.
Ήδη καταγράφεται σημαντική διαφορά στην παραγωγικότητα μεταξύ του Βελγίου και χωρών της νότιας Ευρώπης, όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ισπανία. Ενδεικτικά, Βέλγιο και Πορτογαλία διαθέτουν περίπου 10.000 εκτάρια καλλιέργειας αχλαδιών, ωστόσο η ετήσια βελγική παραγωγή ξεπερνά τους 400.000 τόνους, έναντι περίπου 125.000 τόνων στην Πορτογαλία.
Πίεση προκαλούν και οι υψηλές θερινές θερμοκρασίες, οι οποίες επιταχύνουν την ωρίμανση. Στο Βέλγιο, όπου πριν από τη φετινή συγκομιδή καταγράφηκαν θερμοκρασίες έως 35°C, η συλλογή των αχλαδιών ξεκίνησε ήδη από τα μέσα Αυγούστου.
Παρά τις ξηρές συνθήκες και τη μείωση του όγκου παραγωγής, η ποιότητα των βελγικών αχλαδιών παραμένει σε καλά επίπεδα, με τους παραγωγούς να προσδοκούν ότι οι τιμές θα περιορίσουν τις επιπτώσεις των μικρότερων αποδόσεων.
Γ.Ζ.
